rozpoznanie, ocena stopnia zaawansowania, badania molekularne, dobór właściwego leczenia
Na podstawie wyniku badania pobranego materiału biologicznego, tkankowego czy cytologicznego, patomorfolog wykluczy lub potwierdzi obecność raka płuca. W przypadku potwierdzenia u Ciebie choroby nowotworowej, postawi też ostateczne rozpoznanie, czyli określi typ nowotworu płuca – rak niedrobnokomórkowy lub drobnokomórkowy. Jest to niezbędne do rozpoczęcia właściwego leczenia.
Jeśli wynik badania patomorfologicznego potwierdzi u Ciebie raka płuca, lekarz zleci ocenę klinicznego stopnia zaawansowania choroby, w oparciu o określenie rozmiaru guza, zajęcia węzłów chłonnych, występowania przerzutów na podstawie badania jamy brzusznej i ośrodkowego układu nerwowego z wykorzystaniem różnych technik obrazowych – tomografii komputerowej, pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), rezonansu magnetycznego, scyntygrafii.
Jeśli jesteś pacjentem/ką z zaawansowanym, nieoperacyjnym i nie kwalifikującym się do radiochemioterapii rakiem płuca rozpoznanym mikroskopowo jako rak niedrobnokomórkowy, zwłaszcza z określnym podtypem innym niż rak płaskonabłonkowy (przede wszystkim gruczołowym czy tzw. nieokreślonym morfologicznie NOS – not otherwise specified) powinieneś/aś mieć wykonane badania biomarkerów: mutacji w genie EGFR, ekspresji lub rearanżacji białka ALK, rearanżacji białka ROS-1 oraz, w przypadku ich nie wykrycia, również ekspresji białka PD-L1
Zapytaj lekarza czy placówka, pod której jesteś opieką wykonuje badania tych wszystkich markerów. Jeśli nie, to gdzie taką znajdziesz?
Optymalne jest równoczesne oznaczenie markerów ze względu na oszczędność czasu, a wydłużanie diagnostyki nie sprzyja efektomleczenia.
Powinieneś/aś wiedzieć:
W przypadku określenia podtypu raka jako inny niż płaskonabłonkowy (przede wszystkim gruczołowy lub NOS) w stopniu IIIB analizowane są cechy molekularne – mutacje genu EGFR oraz ekspresja lub rearanżacja genu ALK i rearanżacja genu ROS-1.
U chorych w IV stopniu zaawansowania choroby, z rozpoznanym rakiem innym niż płaskonabłonkowy powinny być wykonane wszystkie markery predykcyjne, w tym również ekspresja białka PD-L1. U pacjentów z rozpoznanym rakiem płaskonabłonkowym wykonuje się tylko predykcyjny test immunohistochemiczny w kierunku ekspresji białka PD-L1. Pozostałe badania nie są konieczne.
Analiza wybranych molekularnych czynników predykcyjnych coraz częściej odbywa się za pomocą złożonych testów genetycznych metodą NGS (tzw. sekwencjonowania nowej generacji), co skraca okres oczekiwania na wyniki i umożliwia analizę wszystkich wybranych genów na podstawie jednego skierowania.
Skierowanie na badania molekularne może być wystawione już podczas pierwszej wizyty w Poradni Onkologicznej po uzyskaniu histopatologicznego rozpoznania niedrobnokomórkowego raka płuca. Lekarz onkolog najczęściej poprosi o dostarczenie materiału z Pracowni Patomorfologii na rewersie wypożyczenia materiału do badań molekularnych. Po dostarczeniu materiału cała diagnostyka molekularna prowadzona jest zazwyczaj w ośrodku onkologicznym prowadzącym leczenie.
Zgodnie z wymogami NFZ, pacjent z kartą DiLO powinien mieć zrealizowaną pełną diagnostykę w ciągu 6 tygodni.
Używamy plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość. Kontynuując korzystanie z naszej strony, zgadzasz się z naszą polityką dotyczącą plików typu cookies.
